Szybka informacja:
Przedsiębiorstwo Długie Stare korzysta z automatycznego doju od 2012 r. i ma dziś 16 robotów udojowych w stadzie liczącym ok. 1200 krów mlecznych. W dwóch oborach robotowych wydajność przekracza 14 tys. kg mleka od krowy. Największą zmianą po odejściu od hali udojowej okazała się organizacja pracy, bo krowy nie muszą być już prowadzone do doju o stałych porach. W Długiem Starem większość krów odwiedza robota około trzech razy dziennie, a część cztery lub pięć razy na dobę. Minimalna ilość mleka kwalifikująca krowę do doju wynosi tam 7 kg, a średnia ilość mleka z jednej wizyty nie przekracza 24 kg. Robot pełni także funkcję stacji paszowej, co pozwala różnicować dawkę paszy treściwej, ale gospodarstwo nie zwiększa jej ponad przyjęte poziomy ze względu na ryzyko problemów metabolicznych. Około tygodnia przed zasuszeniem krowy trafiają do osobnej grupy, gdzie zamiast PMR dla krów mlecznych otrzymują TMR dla krów zasuszonych. W Zakładzie Rolnym Trzebiny pracuje już osiem robotów, a nowa obora ma rozbudowane strefy separacji oraz inne rozwiązania legowisk i zagospodarowania gnojowicy niż pierwszy obiekt. W rodzinnym gospodarstwie Jakuba Juskowiaka przejście z hali udojowej na sześć robotów zmieniło rytm dnia, wymagało około trzech tygodni nauki krów i pokazało znaczenie zapasu miejsca w oborze oraz cech takich jak rozstaw strzyków, zdrowe racice, szybkość oddawania mleka i temperament.

Co to naszym zdaniem znaczy dla Polskiego Rolnika?
Automatyczny dój ogranicza sztywne godziny pracy przy hali, ale przenosi ciężar codziennej obsługi na kontrolę danych, podganianie wybranych sztuk i szybkie reagowanie przy zwierzętach. Częstsze dojenie i mniejsze jednorazowe obciążenie wymienia sprzyjają wykorzystaniu potencjału wysokowydajnych krów, o ile system żywienia i organizacja grup są z nim spójne. Zbyt mały zapas miejsca, wąskie ganki lub krótki stół paszowy mogą ograniczać rozwój stada po inwestycji, bo późniejsza przebudowa jest trudna i kosztowna. Koszty eksploatacji robotów mogą być wyższe przez pracę całodobową, lecz część gospodarstw wiąże tę technologię z mniejszą liczbą wizyt weterynaryjnych, niższym zużyciem materiału inseminacyjnego i lepszą kontrolą stada.

Chcesz przeczytać więcej? Zobacz pełny artykuł – https://www.tygodnik-rolniczy.pl/mleko/gospodarstwo-mleczne/mial-120-krow-i-zaczynal-doj-o-5-rano-dzis-ma-300-krow-i-zupelnie-inny-poranek-2693356