Szybka informacja:
Wysoka biomasa zielonego nawozu jest istotna dla produkcji próchnicy, jednak równie ważnym czynnikiem jest lignifikacja tkanek roślin międzyplonowych, która wpływa na jakość substratu próchnicznego. Stopień lignifikacji zależy od wieku oraz gatunku roślin – na przykład facelia ma słabiej zlignifikowane tkanki niż słonecznik czy lnianka. Termin siewu międzyplonów nie powinien być zbyt wczesny, aby uniknąć przesuszenia gleby, a gatunki nadające się do późnego siewu (druga połowa sierpnia) to m.in.: inkarnatka, rzodkiew, gorczyca, kapusta abisyńska, seradela, len oleisty czy gryka. Przy późniejszych siewach zaleca się stosowanie mieszanek zawierających co najmniej cztery gatunki, by zwiększyć szanse na skuteczne wschody i uzyskanie bujnej biomasy. Odpowiedni dobór gatunków i termin siewu są kluczowe dla efektywnej uprawy międzyplonów oraz utrzymania korzystnej struktury gleby.

Co to naszym zdaniem znaczy dla Polskiego Rolnika?
Wybór gatunków międzyplonów odpornych na późniejsze siewy i ich odpowiednie mieszaniny mają wpływ na skuteczność produkcji biomasy i w konsekwencji na tworzenie próchnicy w glebie. Optymalizacja terminu siewu i dobór właściwych gatunków mogą ograniczyć ryzyko przesuszenia gleby i poprawić strukturę gleby w gospodarstwach.

Chcesz przeczytać więcej? Zobacz pełny artykuł – https://www.topagrar.pl/projekt-infocap/pozny-siew-miedzyplonow-te-gatunki-maja-szanse-zbudowac-biomase-2687773