Szybka informacja:
Słoma, zwłaszcza pochodząca z upraw bobowatych oraz rzepaku, jest bogata nie tylko w makroskładniki takie jak azot, fosfor, potas, magnez i wapń, ale również w mikroelementy takie jak miedź, cynk, żelazo i mangan. W przypadku słomy pszennej, zawartość składników pokarmowych jest zmienna i zależy od gatunku uprawy, agrotechniki oraz poziomu plonowania. Przy założeniu plonu pszenicy ozimej na poziomie 8 t/ha, na polu zostaje około 6,4 tony słomy, co przekłada się na powrót do gleby około 40 kg azotu, 10 kg fosforu i nawet 70 kg potasu. Wartość nawozowa słomy jest istotna dla utrzymania żyzności gleby, której kondycja jest ściśle powiązana z bioróżnorodnością oraz aktywnością drobnoustrojów glebowych. Intensywne zabiegi uprawowe i wąskie płodozmiany ograniczają te procesy, dlatego ważne jest zrównoważone gospodarowanie resztkami pożniwnymi dla poprawy próchnicy gleby.

Co to naszym zdaniem znaczy dla Polskiego Rolnika?
Znaczące ilości składników pokarmowych powracające do gleby wraz ze słomą mogą wpływać na zmniejszenie potrzeb nawożenia mineralnego, co przekłada się na obniżenie kosztów produkcji. Utrzymanie aktywności mikroorganizmów glebowych i różnorodności biologicznej sprzyja poprawie struktury gleby oraz efektywności gospodarowania składnikami pokarmowymi w polskich gospodarstwach.

Chcesz przeczytać więcej? Zobacz pełny artykuł – https://www.topagrar.pl/uprawa/nawozy/ile-skladnikow-zostaje-w-slomie-pszenicy-na-hektar-wraca-nawet-70-kg-potasu-2687784